การยืน เดิน นั่ง นอน ให้มีสติติดต่อกันเรื่อยสม่ำเสมอ นี่เรียกว่า การฝึกกรรมฐานที่ถูกต้อง ที่เรามีสติไม่สม่ำเสมอเพราะบางทีเราไม่ได้ทำ การกระทำนี้ไม่ใช่ร่างกายทำ แต่จิตเป็นผู้ทำ ถ้าเราทำสติให้ติดต่อให้มีความรู้สึกอยู่เสมอแล้ว จะเหมือนกับหยดน้ำที่ไหลติดต่อกันจนเป็นสายน้ำตลอดเวลา ถ้าทำจิตได้อย่างนี้ การภาวนานั้นก็จะเร็วมากดีมาก

เดี๋ยวนี้มีไปทำวิปัสสนากรรมฐาน ๓ วัน ๗ วัน ๑๐ วัน ๑๕ วัน แล้วก็ออกมา เมื่ออกมาก็ว่าเราไปทำวิปัสสนาแล้วดีแล้ว ก็ไปเต้นรำทำเพลงสนุกสนาน ทำอย่างนี้ก็หมดแล้วไม่มีอะไรแล้ว ไปทำชั่วต่างๆ ทำจิตให้กระทบกระเทือยเสียหายอย่างนี้ ไม่เรียกว่าปฏิบัติ มันเป็นปฏิปทา เหมือนกันปลูกต้นไม้ เอามาปลูกวันนี้ อีก ๓ วันก็ถอน เอาไปปลูกตรงนั้น อีก ๓ วันก็ถอนอีก ต้นไม้ก็ตายไม่ได้กินหรอก กรรมฐานก็หมดไปเหมือนกันอย่างนั้น